Yine her zamanki gibi yalnızlık kokuyor sabahlar...

Yine her zamanki gibi yalnızlık kokuyor sabahlar
Giden sevgilinin ardından anlaşılıyor gerçek dünya
Bir anda kendine getiriyor insanı
Buz kesiliyor dünya bir anda
Bu soğukluğa dayanamayan kalp atışlarım bir anda yavaşlıyor
Kulağımı tırmalayan çınlamalar bir anda yükseliyor gözlerim kararıyor
Gözüm hiçbir şeyi görmüyor
Sanki hayatta değilim ve soyut bir zamana geçiş yapmış gibiyim
Ne yapacağımı bilmiyorum tek bildiğim şey nerede yalnız kalacaksam hızla o yöne doğru uzaklaşıyorum
Kimsenin görmeyeceği ve yanıma yaklaşamayacağı en yalnız kalabidiğim yere koşuyrum
O sırada unuttuğum tek şey oluyor hayallerim
Onlardan da kurtulmam gerekiyor çünkü biliyorum
Her insan yalnızdır.
Sadece arada bir etrafında hayaller dolanır.
Yine kaçıyorum hayallerimden uzak başka hayaller bulmaya.